Prostatit, içindeki inflamatuar değişikliklerin bir sonucu olarak gelişen prostat bezinin (prostat) bir hastalığıdır. İstatistiklere göre hastalığın görülme sıklığı %35-50'ye ulaşıyor ve 20-40 yaş arası erkeklerde tespit ediliyor.

Türler
Prostatitin 4 türü vardır:
- akut (bakteriyel);
- kronik bakteriyel;
- kronik bakteriyel olmayan;
- asemptomatik kronik.
Akut prostatit, inflamatuar sürecin hızlı seyri ve ani bir şekilde kronik aşamaya geçmesi (yanlış iyileşme) nedeniyle çok nadir görülür.
Kronik pelvik ağrı sendromu olarak da adlandırılan kronik bakteriyel olmayan prostatit, inflamatuar (idrar ve ejakülattaki lökosit içeriğinin artmasıyla birlikte) ve doğası gereği inflamatuar olmayabilir.
Sebepler
Akut ve kronik bakteriyel prostatitin nedeni patojenik mikroorganizmalardır (virüsler, bakteriler, mantarlar). En yaygın inflamasyon kaynakları şunlardır:
- koli;
- streptokoklar;
- stafilokoklar;
- Proteus;
- Klebsiella;
- Pseudomonas aeruginosa;
- cinsel yolla bulaşan hastalıkların etken maddeleri (klamidya, mikoplazma, gonokok, trikomonas, sitomegalovirüs ve diğerleri).
Mikroorganizmaların çoğu bağırsaklarda, ciltte bulunur, ancak prostat dokusuna girdiklerinde iltihaplanma sürecine neden olurlar. Kural olarak, hastalığın nedeni tek bir patojen değil, çeşitli mikrop türlerinin birleşimidir.
Kronik prostatitin gelişimi aşağıdaki faktörlerle tetiklenebilir:
- üriner sistemin eşlik eden hastalıkları (sistit, piyelonefrit);
- hareketsiz yaşam tarzı (“hareketsiz” çalışma);
- kabızlığa eğilim;
- vücudun savunmasının zayıflaması;
- yaralanmalar;
- hormonal dengesizlik;
- alkol kötüye kullanımı ve sigara içmek;
- rastgelelik;
- düzensiz cinsel yaşam (uzun süreli yoksunluk);
- kesintiye uğramış cinsel ilişki;
- düzensiz mesane boşalması;
- tatmin edilmemiş cinsel istek;
- kronik stres;
- hipotermi;
- çürük dişlerin ve diğer kronik enfeksiyon kaynaklarının varlığı (örneğin kronik bademcik iltihabı).
Prostatit belirtileri
Akut prostatit çok sinsi bir hastalıktır. Bunu "yakalamak" oldukça zordur, çünkü ilk olarak süreç çok hızlı bir şekilde kronik hale gelir ve ikincisi, çoğu hasta evde akut prostatitin belirtilerini "dışarıda bırakmayı" tercih eder. Prostat iltihabı olan hastalar, erektil disfonksiyon ve diğer sonuçların ortaya çıktığı ilerlemiş vakalarda sıklıkla doktora başvurur.
Hastalığın akut formu aşağıdakilerin arka planında ortaya çıkar:
- yüksek sıcaklık;
- titreme;
- diğer zehirlenme belirtileri (zayıflık, uyuşukluk, iştah kaybı vb.).
Prostat bezinin iltihaplanmasına perine, kasık bölgesi ve skrotumdaki ağrı eşlik eder.
Ağrılı ve sık idrara çıkma da tipiktir. Bazen idrarda beyazımsı pürülan akıntı da görülebilir.
Ayrıca hasta gece ve sabah ereksiyonlarının olmadığını, yakınlık sırasında kalitesiz ereksiyonları ve cinsel ilişkide keskin bir kısalmayı fark edebilir.
İdrar bozukluğunun tipik semptomları ortaya çıkar: az miktarda idrar üretilmesine rağmen zayıf idrar akışı ve sık sık idrara çıkma isteği.
Daha sonra, tedavinin yokluğunda kronik prostatit doruğa ulaşır: cinsel işlev bozuklukları ortaya çıkar. Örneğin:
- yetersiz ereksiyon veya yokluğu;
- hastanın cinsel ilişkiden kaçındığı ağrılı ereksiyonlar;
- orgazmın silinmesi;
- kısa cinsel ilişki;
- ağrılı boşalma.
Kronik abakteriyel prostatit tüm prostatitlerin %95'ini oluşturur; esas olarak yaklaşık 30 yaşlarındaki erkekleri etkiler. Pelvik bölgede, prostatta ve skrotumda sürekli veya periyodik ağrı ile karakterizedir ve laboratuvar testlerinde herhangi bir inflamasyon belirtisi görülmez. Hastalığın nedenleri kesin olarak belirlenmemiştir.
Teşhis
Akut ve kronik prostatit teşhisinde şikayetlerin toplanması, anamnez alınması ve hastanın muayenesinin yanı sıra aşağıdaki yöntemler kullanılır:
- genel kan ve idrar analizi;
- Prostat salgısının mikroskobik incelenmesi ve patojeni tanımlamak için bunun bir besin ortamına aşılanması (salgı, prostat bezinin rektum yoluyla dijital masajı sonrasında elde edilir);
- idrarın sitolojik muayenesi;
- Prostat ve pelvik organların ultrasonu;
- bilgisayarlı tomografi ve nükleer manyetik rezonans (MRI);
- mikroflora için üretradan smear.
Ayırıcı tanı prostatit, prostat adenomu, prostat kanseri ve prostat bezindeki taş belirtileri arasında ayrım yapmayı amaçlamaktadır.
Prostatit tedavisine yönelik teşhis prosedürleri ve ilaçların tam listesi, 2012 Federal Bakım Standardında bulunmaktadır.
Prostatit tedavisi
Aynı belirtiler farklı hastalıkların belirtileri olabilir ve hastalık ders kitabına göre ilerlemeyebilir. Kendinizi tedavi etmeye çalışmayın - bir doktora danışın. Prostatit tedavisi bir ürolog cerrah tarafından gerçekleştirilir.
Prostatitin nedenini ortadan kaldırmayı amaçlayan etiyotropik tedavinin amacı patojeni ortadan kaldırmaktır. Belirlenen nedene bağlı olarak antibiyotik, antiviral veya antifungal ilaçlar reçete edilir. Akut prostatit tedavisinin süresi, kronik bir süreç için 7-10 gün - 4-8 haftadır.
Bakteriyel bir enfeksiyonu tedavi etmek için aşağıdakiler kullanılır:
- antibiyotikler (siprofloksasin, levofloksasin, moksifloksasin);
- makrolidler (eritromisin, klaritromisin);
- doksisiklin;
- antibakteriyel ilaçlar.
Antifungaller (Diflucan, flukonazol) ağızdan ve rektal fitiller halinde reçete edilir.
Ek olarak, başka terapi türleri de kullanılır:
- antialerjik (suprastin, klaritin, difenhidramin);
- anti-inflamatuar (indometasin, diklofenak);
- ağrı kesici (spasız, analgin, baralgin).
Ayrıca atandı:
- fizyoterapi;
- terapötik egzersizler;
- prostat masajı.
Tüm tedavi süreci 3-4 ay sürer.
Önleme
Hastalığı önlemek için aşağıdaki koşullara uyulmalıdır:
- düzenli cinsel yaşam;
- kötü alışkanlıklardan vazgeçmek;
- sağlıklı bir yaşam tarzı sürdürmek (spor, temiz havada yürüyüşler);
- diyet;
- üroloğa düzenli ziyaretler.



















